Pizza z dowozem na Gaj

Gaj jest gęsty i pionowy tam, gdzie Ołtaszyn jest rozłożysty i niski. Bloki z lat siedemdziesiątych, pętla tramwajowa, sklepy na parterach, wszystko w zasięgu spaceru. Mieszka tu dużo ludzi na małym obszarze i to widać po naszych zamówieniach: z Gaju przychodzą one falami, zwykle wtedy, gdy kończy się popołudniówka albo zaczyna weekend.

Dla nas oznacza to jedno: trasa musi być krótka, bo taka pizza nie znosi czekania. Ma cienki, wilgotny środek, który po dwudziestu minutach w torbie zaczyna się parzyć od własnej pary. Dlatego nie rozciągamy obszaru dostaw na całe miasto. Gaj mieści się w promieniu, w którym jesteśmy w stanie dowieźć pizzę w stanie, za który bierzemy pieniądze.

Ciasto rozciągamy ręcznie, nigdy wałkiem, bo wałek wyciska powietrze z brzegu i rant robi się płaski. Z pieca wychodzi w ciemne cętki, po włosku nazywane leopardingiem. To nie jest przypalenie, tylko ślad po gorącym piecu. Ser fior di latte rwiemy ręcznie i kładziemy na sos z pomidorów San Marzano, tuż przed wsadzeniem do środka.

Z Gaju najczęściej zamawiacie klasyki: margheritę za 33 zł i Capriciosę z włoską szynką gotowaną, karczochami i grzybami za 38 zł. Warto jednak wyjść poza schemat. Fica łączy gorgonzolę z gruszką, orzechami włoskimi i miodem, co brzmi jak fanaberia, a jest jednym z najstarszych zestawień w kuchni włoskiej. Quattro formaggi robimy bez sosu pomidorowego, na czterech serach, z których taleggio jest tym, który decyduje o wszystkim.